Je moet je thuis voelen op de plek waar je werkt, maar je ook buiten je werk thuis kunnen voelen.
De mens achter de jas: een planner met een trombone
Wat Laurens uniek maakt, is zijn leven buiten het ziekenhuis. Hij is een fanatiek muzikant. ‘Ik speel trombone in een band waarmee we zo’n 50 optredens per jaar doen, maar ook in klassieke orkesten en bigbands.’Het is een ‘heel erg drukke hobby’, waarvoor hij in Groningen zelfs een faciliteitenregeling kreeg.
Die muziek is geen bijzaak; het is essentieel. ‘Het is een uitlaatklep,’ legt hij uit. ‘Daar krijg ik zoveel energie van. De energie die ik daarvan krijg, kan ik dan weer besteden in mijn coschappen.’ Hij weet dat het combineren een “puzzel” zal worden, maar die balans tussen werk en privé is voor hem de sleutel tot zijn welzijn.
De moeilijkste afweging: kinderoncologie in Utrecht of thuiskomen in het oosten?
Zijn verbinding met de regio gaat diep. Tijdens zijn coschappen in ZGT merkt hij het voordeel van zijn “geboortegrond”. ‘Zeker de oudere Twentenaar, ik heb het gevoel dat ik daar meer begrip voor heb,’ zegt hij. ‘Je merkt dat zij het prettig vinden als er iemand uit de regio aan hun bed staat. Ik begrijp het Twents en dat schept toch iets van een band.’
Deze liefde voor het oosten zorgt echter voor een complex dilemma, want Laurens is een planner met een zeer specifieke ambitie: kinderoncologie.
‘Dat kan eigenlijk alleen in het Prinses Máxima Centrum in Utrecht,’ legt hij uit. Dit staat haaks op zijn wens om in het oosten te wonen, waar hij een plek als Deventer als ideale uitvalsbasis ziet.
Plan A of plan B
Hij is zich bewust van de uitdaging. ‘Zeker weet ik het absoluut niet,’ geeft hij toe over zijn kansen. Het is een lang traject: eerst kinderarts worden en dan nog drie jaar subspecialiseren. Om zeker te zijn van zijn zaak, gaat hij zijn scriptie in het Máxima schrijven en er een verdiepend coschap doen. ‘Je moet het denk ik gewoon ervaren hoe het is om te kunnen zeggen: ‘dit is het voor mij’.’
Mocht dat plan A niet lukken, dan heeft hij een back-up: de interne geneeskunde. Een specialisme dat, gelukkig voor hem, op veel meer plekken in zijn geliefde regio mogelijk is.
Ruimte voor jou
Voor Laurens draait arts worden niet alleen om medische inhoud, maar om het geheel: werk, passies en leven buiten het ziekenhuis. In onze regio is er ruimte om die balans te zoeken en te behouden, ook tijdens je opleiding. Dat is de ruimte die het verschil maakt.
Hier kijken we niet alleen naar de witte jas.
We kijken naar wie hem draagt.
Hier is ruimte voor jou.
